Mijn impressie van woensdag 11 november op Dé onderwijsdagen 2015

Afgelopen woensdag mocht ik heel de dag rondlopen en kennis tot mij nemen op Dé onderwijsdagen 2015 in het mooie WTC in Rotterdam. Ik mocht namens de edubloggers bloggen over dit event.

Ik zat al vroeg in de auto en was gelukkig op tijd om alvast met een aantal mensen bij te praten.

Simone Walvisch

Om 10.00 uur was de start in de grote zaal en na de opening door Toine Maes van Kennisnet en hierna was de keynote van Simone Walvisch (vice voorzitter PO-Raad). Ze begon met een filmpje van Back to the Future en ze nam ons mee in haar verhaal dat je niet weet wat de toekomst ons brengt, maar dat we wel kunnen dromen over wat er zou kunnen gebeuren. Hierbij speelt fantasie een grote rol. Iedere school moet innoveren op haar eigen manier en in haar eigen tempo. Ze haalde een mooi stuk aan: ICT in de klas, zo werkt het wel. Simone benadrukte dat we met alle veranderingen die op dit moment worden doorgevoerd, we moeten nadenken, wat vinden we echt belangrijk.

Toen was het de beurt aan Danny Mekić. Hij vroeg aan de zaal wanneer heb je voor het eerst de vraag gekregen: “Wat wil je worden” dit gaat vaak gepaard met druk van buiten af. Waarom wordt er niet gevraagd: “Wat vind je leuk”. Want als je iets leuk vindt, dan wordt je gemotiveert om dingen te leren. Want hoe fijn is het om een leven lang te kunnen leren. Je moet geloven in je dromen. Dromen zijn moeilijk op te bouwen, maar weer gemakkelijk kapot te maken. Je moet blijven geloven in je dromen. Danny hekelde nog alle aandacht voor het programmeren, hij verwees hiervoor naar een stuk van de Huffington Post. Hoe kun je nu tegen kinderen zeggen dat ze hun dromen kunnen waarmaken als ze kunnen programmeren? Ze moeten eerst nadenken over wat hun dromen en hun doelen zijn. En daarna kunnen ze dit dan eventueel gaan maken, schilderen of programmeren. Je moet leerlingen leren dat ze risico’s moeten durven nemen.

KunkskapsskolanNa de koffie ging ik naar de zaal waar een lezing was over de Kunskapsskolan. Hier vertelde Anne-Marie Leeuwenborg van het RSG Slingerbos over hoe zij in een zeer korte tijd met één brugklas zijn gestart met het gepersonaliseerde leren volgens Kunskapsskolan. In Nederland zijn er nu zo’n 20 scholen die dit hebben ingevoerd (waaronder mijn eigen school)  in 5 verschillende landen. Dat scholen aan het zoeken zijn naar hoe je leerlingen kunt motiveren en dat ze eigenaar worden van hun eigen leerproces is niet zo gek. Het einddoel is hetzelfde maar de weg ernaar toe die mag iedere leerling zelf kiezen. Het viel Anne Marie op dat de gesprekken op school nu zo vaak gaan over leerinhoud en over hoe je kunt leren. De leerlingen die zijn erg gemotiveerd en blijven regelmatig langer op school om dingen af te maken. Zij is blij mee met deze verandering in haar school. Ze waarschuwde wel dat je als school lef moet hebben om zoiets te doen. Je kunt het niet half doen. En je moet op zoek binnen je school naar mensen met passie en een training voor de docenten is een must om het in te voeren.

Hierna had ik me ingeschreven voor de sessie “het leren van de toekomst” olv van Frank Westhoek en Jonas Voorzanger van de Nationale Denktank. Ze vertelden dat ze zich al een aantal weken hebben gebogen over het onderwijs. De nationale denktank pakt ieder jaar een nieuwe uitdaging aan, dit jaar is het leren van de toekomst. Ook zij kwamen tot de conclusie dat leerlingen gepersonaliseerd hun school moeten kunnen doorlopen en zij vonden dat leerlingen meer feedback moeten kunnen geven. Wij kregen een voorproefje van zo’n voorbeeld van een vragenlijst. Ik vond hem veel te lang en ik vrees dat leerlingen hier niet voor gaan. Ik zou wel iedere dag aan mijn leerlingen willen vragen. “Heb je vandaag genoeg geleerd?” En hierna kunnen ze dit uitzetten op een lijn. De vraag waarom wel of niet die kan in een coaching gesprek tot uitdrukking komen.

Toen was het tijd voor de lunch en ook de manier om bij te praten met de vele voor mij bekende gezichten.

Makers

Ik ging op tijd naar mijn volgende workshop. Ik wilde graag naar de masterclass Maken van Emer Beamer en Wietse van Bruggen. De zaal liep al snel vol. Emer vertelde vol passie over haar Design a Thon School waarin ze met kinderen kinderen leert ontwerpen met behulp van design thinking. Dit gebeurt altijd met rond een thema. Hierbij wil ze kinderen vooral laten verwonderen. En ook het plezier laten ervaren dat je dingen kunt maken. Ook al werkt het niet echt. Je hebt wel een idee hoe het zou kunnen werken. Normaal duurt zo’n sessie drie uur. Zoveel tijd hadden wij niet dus gingen wij aan de slag met ideeën die kinderen al eens eerder in haar les hadden gemaakt. Dus ik ging in een groepje aan de slag om een eetrobot te maken. Deze robot scant je eten of het wel gezond genoeg is en of het past binnen een gevarieerd dieet. Zo koos iedere groep een ontwerp van leerlingen. Er lag heel veel materiaal en motortjes, batterijen en lampjes. Wij hadden al snel een idee en hadden genoeg tijd om er echt iets van te maken. Er was enorm veel dynamiek in de ruimte. Iedereen liep druk rond en het ene na het andere prachtige product werd gemaakt. Aan het eind van de workshop liet iedereen trots zijn werk zien en gingen we op de foto. Wat een energie gaf dat.

Hierna ben ik naar de sessie van kennisnet gegaan. Hierin  vertelden 9 scholen met welke versnellingsvraag ze bezig zijn. Het viel me op dat 5 van de vragen bij elkaar aansluiten. Ze willen goed bijhouden hoe de vorderingen zijn van hun leerlingen en ze willen vooral data collectie gaan doen. Aan de slag met Learning analytics, een digital portfolio, een dashboard, een leerling volgsysteem. Misschien handig dat ze hun bevindingen gaan combineren? Natuurlijk was daar ook Sandra Legters van Oponoa die een leerlijn programmeren aan het maken is. Ik ben benieuwd naar alle resultaten.

Doug CLowEn voor de laatste sessie was ik bij de keynote van Dr. Doug Clow. Zijn presentatie kun je hier vinden. Hij is veel bezig met learning analytics en hij vertelde over twee manieren van leren. Een workshop waar stap voor stap beschreven staat hoe je iets moet doen en je kunt dus mooi afvinken wat je hebt geleerd. Of een traject waarin je vrijer wordt gelaten en de weg die je bewandelt niet zo duidelijk is en het dus ook minder duidelijk is of je je leerdoelen wel hebt behaald. Maar je hebt misschien wel meer geleerd. Het zette mij wel aan het denken. Vooral omdat er bij de versnellingsvragen zoveel vragen zaten mbt learning analytics. Misschien leer je veel meer van design thinking. En hij zei: “verzamel alleen die dingen die je echt nodig hebt.” Niet gaan verzamelen om het verzamelen.

Vol nieuwe indrukken en veel energie stapte ik na de borrel weer in de auto. Wat een leerzame dag is dit geweest.

Over 4pip

Auteur van de boeken CodeKlas, GameMaker4School, GameMaker4You. Maker van CodeWise en CodeKinderen.nl. Onderwijs pionier 2015-2016.
Dit bericht werd geplaatst in 2015. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s